...มาหาความหมาย...

"เวลากินไม่ได้กิน เวลานอนไม่ได้นอน" ใครนะช่างคิดค้นสำนวนอันนี้? ผมว่ามันบรรยายลักษณะการใช้ชีวิตของคนโรงแรมได้เป็นอย่างดี !!!

การทำงานของพวกผมจะแบ่งเป็น"กะ" หรือที่เรียกว่าชิฟท์ (Shift)ในแต่ละแผนกก็จะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับความจำเป็น ยิ่งถ้าได้ติดต่อกับลูกค้าโดยตรงตลอดเวลา ก็จะมีชิฟท์ประหลาดๆ มาให้พนักงานได้ปรับตารางนอนอันไม่ปรกติ(อยู่แล้ว)กันเล่นๆ เช่น

เช้า: 7โมงเช้า ถึง บ่าย สามโมง

บ่าย: บ่ายสองโมง เลิก ห้าทุ่ม

ดึก: ห้าทุ่มถึง เจ็ดโมงเช้า

อันนี้เป็นตัวอย่างของชิฟท์ที่รีเซพชั่น แผนกนี้ต้องมีพนักงานประจำตลอด 24 ชั่วโมงครับ จึงต้องมีกะดึกด้วย เดชะบุญที่สมัยนี้โรงแรมขนาดใหญ่มักจะมีพนักงานที่เข้าและดูแลกะนี้โดยเฉพาะ(Night Auditor, Night Manager; :ซึ่งเดี๋ยวผมจะเล่าชีวิตพวกเค้าในตอนต่อๆไป) แต่ในโรงแรมที่เล็กๆมาหน่อย(โดยเฉพาะที่ยุโรป)ก็ใช้พนักงานที่เคยเข้ากะปกตินี่แหละครับ เวียนกันมาเข้ากะดึกผีสิง นั่งตบยุง สัปดาห์ละครั้งสองครั้ง แล้วแต่บุญกรรมใครสร้างไว้(ฮ่าๆ)

ส่วนไอ้ที่ว่า"กินไม่ได้กิน"นั้นก็หมายถึงพนักงานที่ทำงานในแผนกอาหารและเครื่องดื่ม (Food and Beverages/FB)ครับ ทั้งที่ทำในครัวและบริการในห้องอาหาร น้องๆในแผนกนี้ต้องรีบทำภารกิจและปรับเวลาการกินให้ชินและเร็วกว่าชาวบ้าน ก็แหงล่ะครับ คนที่มาใช้บริการที่ห้องอาหารก็ต้องมาตอนช่วงเวลาทานอาหารปรกติ ดังนั้น น้องๆแผนกนี้จึงต้อง "อิ่ม" ก่อนมาทำงาน ไม่งั้นอาจเดี้ยงก่อนได้เสิร์ฟแขก

ชิฟท์ของแผนกอื่นๆก็จะคล้ายๆที่เล่ามา ยกเว้นฝ่ายบริหาร (Sales, Marketing, Events) ที่ออกจะสบายกว่าชาวบ้านหน่อยตรงที่ 9-5 เข้าเก้าโมง เลิกห้าโมง(หรือหกโมงในบางโรงแรม) ได้มีเวลาออกไปทำอะไรข้างนอกบ้าง แต่.....ส่วนใหญ่แล้ว ไอ้ "ไนน์ทูไฟฟ์"ที่ว่านี้ไม่ค่อยได้เลิกตามกำหนดหรอกครับ !!!

เพราะเป็นหนึ่งในทีมผู้บริหาร จึงมีภาระและเรื่องจุกจิกต้องให้มาแก้ปัญหาอยู่บ่อยๆโดยเฉพาะช่วงก่อนเลิกงานชั่วโมงสุดท้าย และกว่าจะทำให้ลูกค้าสบายใจได้ ก็เลยเวลาเลิกงานไปหลายชั่วโมง จนหลายๆคน(นอกวงการ)บอกว่า ถ้าไม่ใช่วันหยุด อย่ามาทำนัดไปใหนมาใหนกับคนโรงแรมเดี๋ยวโดนเบี้ยว (อย่าแปลกใจที่หาคนโสดในโรงแรมได้เยอะ ฮ่าๆ)

นอกจากจะต้องปรับเปลี่ยนเวลาการทำงานของแต่ละสัปดาห์"กินไม่ได้กิน นอนไม่ได้นอน"แล้วช่วงเทศกาลวันหยุดยาวเช่นปีใหม่ สงกรานต์พวกผมก็แทบจะไมมีโอกาศได้หยุดพร้อมกับชาวบ้าน ไม่ได้หรอกครับ ช่วงนั้นเป็นช่วงทองของพวกเราชาวโรงแรมเลยล่ะ ผู้คนจะเดินทางท่องเที่ยวมากขึ้น ทำให้โรงแรมมีรายได้และต้องการพนักงานเพิ่มขึ้น โชคยังดีที่ไอ้วันหยุดที่ว่านั้นสามารถเก็บสะสมไว้ใช้ย้อนหลังในตอนที่โรงแรมไม่ยุ่งได้

ไปๆมาๆ มี"หยุดไม่ได้หยุด" ด้วยแฮะ

เอาน่า ทำงานที่ใหนก็ต้องเป็นแบบนี้แหละผมว่า ท้ายสุดของแต่ละวัน ผมก็ยังนอนหลับกินอิ่มเสมอ ตราบใดที่ผมยังทำงานที่ผมสนุก และยังไม่อิ่มกับมันไปเสียก่อน :)