...มาหาความหมาย...

หายไปตลอดสุดสัปดาห์เลยครับ กว่าจะได้มานั่งดาวโหลดรูปที่ถ่ายมา :)

ยังไม่หายเมื่อยจากงาน Knowsley Hall Music Festival 2007 ที่เพิ่งเสร็จไปเมื่อวาน ผมสัญญาว่าจะเอาภาพบรรยากาศมาฝาก แบ่งออกเป็นสองเอนทรี่ เอนทรี่ละวันครับเพราะรูปเยอะมากไป เดี๋ยวโหลดนาน

ถอดใจว่าจะไม่ถ่ายแล้วล่ะตอนแรกเพราะพยากรณ์อากาศบอกฝนจะตกหนัก แต่เพื่องานนี้โดยเฉพาะ จึงต้องเก็บมาฝาก :)

งานสนุกมากเลยครับ ไม่น่าเชื่อว่าเพิ่งจะจัดเป็นครั้งแรกทุกอย่างดูราบรื่นและทุกคนสนุกไปกับเสียงเพลงตลอดทั้งสองวัน

มาเล่าเรื่องผ่านรูปกันดีกว่า

นี่คือหน้าตาตั๋วครับ ฮี่ๆๆ เป็นตั๋วไฮโซที่เข้าออกได้ทุกโซน

จากนั้นก็เอาตั๋วไปแลก wrist band ห้ามหายไม่งั้นซวยโดนย้ายไปอยู่โซนอื่น !!

รักษาความปลอดภัยแน่นหนา นี่เป็นทางเข้าตั๋วไฮโซครับ แถวเลยไม่ยาว :)

จากนั้นก็เดินตามพรมเขียว(ต้องเข้าธีม ไม่มีพรมแดงฮ่าๆ) เข้าสู่เต้นท์รับรอง

ข้างในเต้นท์ก็เป็นเยี่ยงนี้ หาอาหารและเครื่องดื่มได้ตามใจชอบ (ขอผมโชว์ wrist band หน่อยนะ ฮี่ๆ)

คนนี้จัดแจงเรื่องตั๋วครับ ฮี่ๆ ต้องดูแลเป็นพิเศษ (เธอยังคงดื่มได้แบบชิลล์ๆ คงคอนเซปท์)

อีกหนึ่งสมาชิกเด็ก(แอบ)แนว กำลังจัดสาย wrist band จุ้บเป็นคนเดียวที่ไม่ดื่มแอลกอฮอล์ในวันนั้น กลัวเพื่อนไม่สนุกเพราะต้องลากจุ้บกลับบ้าน ดีมากรักตายเลยอย่างงี้:)

ขวดแรกของวัน(ดวดไปกี่ขวดก็ไม่รู้ ฮ่าๆ) อ้อ ทุกอย่างเป็นพลาสติกครับ ป้องกันอุบัติเหตุ

อันนี้เป็นข้างนอกเตนท์ Hostpitlity ครับ วันแรกอากาศดีอย่างแรง คนนั่งกันตรึม พอวันถัดมา ไม่เหลือแม้กระทั่งความเขียวของหญ้า !!!

มาดูข้างนอกกันบ้าง ตรงนี้เป็นร้านขายของที่ระลึกของงานนี้ครับ

นี่เป็นหน้าตาเวที ถ่ายจากโซนหลังๆ เจ้เสื้อเหลืองเป็นการ์ดห้ามคนกระโดดข้ามรั้ว

ถ้าอยู่ไกลก็มอง Screen ซะ

อันนี้ภายในโซนของพวกเรา เดินไปแว้นๆที่หน้าเวทีได้ตามสะดวก

เมื่อยนัก ไอ้Owen และผมก็โดนสาวๆมานวดให้ แต่เอ๊ะ ไม่ฟรีนิหว่า !!!

คาดว่าจะเป็นมืออาชีพ เพราะท่าของน้องเค้าดูโปรมาก(ฮา) แต่หายเมื่อยดีครับ กรึ๋ยๆ

การมางานแบบนี้ ห้องน้ำสำคัญครับ อันนี้เป็นโซนพวกเรา ถ้าข้างนอกแถวยาวโคตร ประมาณจากเสาวรีย์ถึงรังสิต !

ดีเจข้างในเต้นท์ เปิดเพลงแนวๆ(ใหนวะ) ถ้าเบื่อๆวงที่ตัวเองไม่ชอบบนเวทีใหญ่ ก็หลบมาโยกหัวที่นี่ได้

*************************

เนื่องจากฝนตกปรอยๆตอนใกล้ค่ำ แฟชั่น Wellington boots ก็เลยเป็นของคู่กันกับงานไปซะ

******************************

อันนี้เป็นไฮไลท์ของงานวันแรกครับ The Who เป็นตำนานตั้งแต่ 1970 เป็นต้นมา ผมคุ้นๆเพลงบางของพวกเขา(เกิดไม่ทันนิหว่า) พองึมๆงัมๆไปได้ แต่อย่างว่าครับ ดนตรีไม่มีพรมแดน แค่ได้ฟังเสียงกลอง กีต้าร์ ร้องสด บรรยากาศต่างๆ ผมก็มันส์ของผมได้แล้ว ส่วนข้างบนเป็นรูปบรรยากาศแสดงสดครับ

พอแค่นี้ก่อน เดี๋ยวต่อรูปวันที่สองเอนทรี่หน้า

เจ็บคอจังเลยครับ แหกปากเต็มที่ไปหน่อย

ปล: วันที่อัพเดทบล้อก เป็นวันที่ฝนตกหนักและมีปริมาณน้ำฝนมากที่สุดบนเกาะนี้ ในรอบห้าสิบปี !!!